King James Version
AFR DVK
1
It came to pass after this also, [that] the children of Moab, and the children of Ammon, and with them [other] beside the Ammonites, came against Jehoshaphat to battle.
Dit was so daarna, dat die kinders van Moab, en die kinders van Ammon, en by hulle ander behalwe die Ammoniete, teen Josafat gekom het om te veg.
2
Then there came some that told Jehoshaphat, saying, There cometh a great multitude against thee from beyond the sea on this side Syria; and, behold, they [be] in Hazazontamar, which [is] Engedi.
Toe het daar gekom wat dit aan Josafat vertel het, en gesê, Daar kom ’n groot menigte teen jou van anderkant die see aan hierdie kant van Sírië; en kyk, hulle is in Hasason-Tamar, wat En-Gedi is.
3
And Jehoshaphat feared, and set himself to seek the LORD, and proclaimed a fast throughout all Judah.
En Josafat was bevrees, en het homself gestel om die HERE te soek, en het ‚'n vas deur die hele Juda uitgeroep.
4
And Judah gathered themselves together, to ask [help] of the LORD: even out of all the cities of Judah they came to seek the LORD.
En Juda het bymekaargekom om die HERE te soek: selfs uit al die stede van Juda het hulle gekom om die HERE te soek.
5
And Jehoshaphat stood in the congregation of Judah and Jerusalem, in the house of the LORD, before the new court,
En Josafat het in die vergadering van Juda en Jérusalem, in die huis van die HERE, voor die nuwe voorhof, gestaan,
6
And said, O LORD God of our fathers, [art] not thou God in heaven? and rulest [not] thou over all the kingdoms of the heathen? and in thine hand [is there not] power and might, so that none is able to withstand thee?
En gesê, O HERE, God van ons vaders, is U nie God in die hemel nie? en heers U nie oor al die koninkryke van die heidene nie? en in u hand is daar nie mag en krag, sodat niemand by U kan staan nie?
7
[Art] not thou our God, [who] didst drive out the inhabitants of this land before thy people Israel, and gavest it to the seed of Abraham thy friend for ever?
Is U nie onse God, wat hierdie land se inwoners voor u volk Israel uit verdrywe het, en dit vir ewig aan die saad van Abraham u vriend gegee het nie?
8
And they dwelt therein, and have built thee a sanctuary therein for thy name, saying,
En hulle het daarin gewoon, en ’n heiligdom daarin vir u Naam gebou, en gesê,
9
If, [when] evil cometh upon us, [as] the sword, judgment, or pestilence, or famine, we stand before this house, and in thy presence, (for thy name [is] in this house,) and cry unto thee in our affliction, then thou wilt hear and help.
As, wanneer kwaad op ons kom, soos die swaard, oordeel, of pestilensie, of hongersnood, ons voor hierdie huis, en in u teenwoordigheid, (want u Naam is in hierdie huis,) staan, en in ons benoudheid tot U roep, dan sal U hoor en help.
10
And now, behold, the children of Ammon and Moab and mount Seir, whom thou wouldest not let Israel invade, when they came out of the land of Egypt, but they turned from them, and destroyed them not;
En nou, kyk, die kinders van Ammon en Moab en die berg Seïr, by wie U Israel nie wou toelaat om in te gaan, toe hulle uit die land Egipte gekom het, maar hulle het van hulle af weggedraai, en hulle nie vernietig nie;
11
Behold, [I say, how] they reward us, to come to cast us out of thy possession, which thou hast given us to inherit.
Kyk, sê ek, hoe hulle ons vergeld, om te kom om ons uit u besitting, wat U ons tot ’n erfenis gegee het, uit te drywe.
12
O our God, wilt thou not judge them? for we have no might against this great company that cometh against us; neither know we what to do: but our eyes [are] upon thee.
O onse God, sal U hulle nie oordeel nie? want ons het geen mag teen hierdie groot menigte wat teen ons kom nie; en ons weet nie wat om te doen nie: maar ons oë is op U.
13
And all Judah stood before the LORD, with their little ones, their wives, and their children.
En die hele Juda het voor die HERE gestaan, met hulle klein kinders, hulle vroue, en hulle seuns.
14
Then upon Jahaziel the son of Zechariah, the son of Benaiah, the son of Jeiel, the son of Mattaniah, a Levite of the sons of Asaph, came the Spirit of the LORD in the midst of the congregation;
Toe het op Jágasiël die seun van Sagarja, die seun van Benája, die seun van Jeïël, die seun van Mattanja, ’n Leviet van die seuns van Asaf, in die midde van die vergadering, die Gees van die HERE gekom;
15
And he said, Hearken ye, all Judah, and ye inhabitants of Jerusalem, and thou king Jehoshaphat, Thus saith the LORD unto you, Be not afraid nor dismayed by reason of this great multitude; for the battle [is] not yours, but God’s.
En hy het gesê, Luister julle, die hele Juda, en julle inwoners van Jérusalem, en jy koning Josafat, So sê die HERE aan julle, Wees nie bevrees of ontmoedig vanweë hierdie groot menigte nie; want die geveg is nie julle s’n nie, maar God s’n.
16
To morrow go ye down against them: behold, they come up by the cliff of Ziz; and ye shall find them at the end of the brook, before the wilderness of Jeruel.
Môre gaan julle teen hulle af: kyk, hulle kom op by die klip van Sis, en julle sal hulle vind by die end van die vallei, voor die wildernis van Jeruël.
17
Ye shall not [need] to fight in this [battle]: set yourselves, stand ye [still], and see the salvation of the LORD with you, O Judah and Jerusalem: fear not, nor be dismayed; to morrow go out against them: for the LORD [will be] with you.
Julle sal nie in hierdie geveg hoef te veg nie: stel julle, staan stil, en sien die heil van die HERE by julle, o Juda en Jérusalem: wees nie bevrees of ontmoedig nie; môre gaan teen hulle uit: want die HERE sal met julle wees.
18
And Jehoshaphat bowed his head with [his] face to the ground: and all Judah and the inhabitants of Jerusalem fell before the LORD, worshipping the LORD.
En Josafat het sy aangesig na die grond gebuig; en die hele Juda en die inwoners van Jérusalem het voor die HERE neergeval, en die HERE aanbid.
19
And the Levites, of the children of the Kohathites, and of the children of the Korhites, stood up to praise the LORD God of Israel with a loud voice on high.
En die Leviete, van die kinders van die Kehatiete, en van die kinders van die Koragiete, het opgestaan om die HERE, die God van Israel, met ‚'n groot stem omhoog te prys.
20
And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the LORD your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.
En hulle het vroeg in die môre opgestaan, en uitgegaan na die wildernis van Tekoa: en soos hulle uitgegaan het, het Josafat gestaan en gesê, Hoor my, o Juda, en julle inwoners van Jérusalem; Glo in die HERE julle God, so sal julle bevestig word; glo sy profete, so sal julle voorspoedig wees.
21
And when he had consulted with the people, he appointed singers unto the LORD, and that should praise the beauty of holiness, as they went out before the army, and to say, Praise the LORD; for his mercy [endureth] for ever.
En toe hy met die volk geraadpleeg het, het hy sangers vir die HERE aangestel, en dat hulle die skoonheid van heiligheid sou prys, soos hulle voor die leër uitgegaan het, en sê, Prys die HERE; want sy barmhartigheid duur vir ewig.
22
And when they began to sing and to praise, the LORD set ambushments against the children of Ammon, Moab, and mount Seir, which were come against Judah; and they were smitten.
En toe hulle begin sing en prys, het die HERE hinderlae teen die kinders van Ammon, Moab, en die berg Seïr, wat teen Juda gekom het, gestel; en hulle is neergeslaan.
23
For the children of Ammon and Moab stood up against the inhabitants of mount Seir, utterly to slay and destroy [them]: and when they had made an end of the inhabitants of Seir, every one helped to destroy another.
Want die kinders van Ammon en Moab het opgestaan teen die inwoners van die berg Seïr, om hulle heeltemal uit te roei en te vernietig: en toe hulle ’n einde gemaak het van die inwoners van Seïr, het elkeen gehelp om een die ander te vernietig.
24
And when Judah came toward the watch tower in the wilderness, they looked unto the multitude, and, behold, they [were] dead bodies fallen to the earth, and none escaped.
En toe Juda by die wagtoring in die wildernis gekom het, het hulle na die menigte gekyk, en kyk, hulle was dooie liggame wat op die aarde geval het, en niemand het ontvlug nie.
25
And when Jehoshaphat and his people came to take away the spoil of them, they found among them in abundance both riches with the dead bodies, and precious jewels, which they stripped off for themselves, more than they could carry away: and they were three days in gathering of the spoil, it was so much.
En toe Josafat en sy volk gekom het om die prooi van hulle te neem, het hulle onder hulle gevind in menigte beide rykdom by die dooie liggame, en edelgesteentes, wat hulle vir hulleself weggeneem het, meer as hulle kon dra: en hulle was drie dae lank besig met die prooi te versamel, want dit was soveel.
26
And on the fourth day they assembled themselves in the valley of Berachah; for there they blessed the LORD: therefore the name of the same place was called, The valley of Berachah, unto this day.
En op die vierde dag het hulle bymekaargekom in die vallei van Berága; want daar het hulle die HERE geseën: daarom is die naam van dieselfde plek die vallei van Berága tot vandag toe genoem.
27
Then they returned, every man of Judah and Jerusalem, and Jehoshaphat in the forefront of them, to go again to Jerusalem with joy; for the LORD had made them to rejoice over their enemies.
Toe het hulle, al die manne van Juda en Jérusalem, en Josafat aan hulle hoof, teruggekeer om na Jérusalem te gaan met blydskap; want die HERE het hulle laat juig oor hulle vyande.
28
And they came to Jerusalem with psalteries and harps and trumpets unto the house of the LORD.
En hulle het by Jérusalem gekom met psalters en harpe en trompette tot by die huis van die HERE.
29
And the fear of God was on all the kingdoms of [those] countries, when they had heard that the LORD fought against the enemies of Israel.
En die vrees van God was op al die koninkryke van daardie lande, toe hulle gehoor het dat die HERE teen die vyande van Israel geveg het.
30
So the realm of Jehoshaphat was quiet: for his God gave him rest round about.
So was die ryk van Josafat dan stil: want sy God het hom rus aan alle kante gegee.
31
And Jehoshaphat reigned over Judah: [he was] thirty and five years old when he began to reign, and he reigned twenty and five years in Jerusalem. And his mother’s name [was] Azubah the daughter of Shilhi.
En Josafat het oor Juda geregeer: hy was vyf en dertig jaar oud toe hy begin regeer het, en hy het vyf en twintig jaar lank in Jérusalem geregeer. En sy moeder se naam was Asúba die dogter van Silhi.
32
And he walked in the way of Asa his father, and departed not from it, doing [that which was] right in the sight of the LORD.
En hy het in die weg van Asa sy vader gewandel, en nie daarvan afgewyk nie, om te doen wat reg was in die oë van die HERE.
33
Howbeit the high places were not taken away: for as yet the people had not prepared their hearts unto the God of their fathers.
Hoebeit die hoogtes is nie weggedoen nie: want soos nog die volk het hulle harte nie voorberei tot die God van hulle vaders nie.
34
Now the rest of the acts of Jehoshaphat, first and last, behold, they [are] written in the book of Jehu the son of Hanani, who [is] mentioned in the book of the kings of Israel.
Nou die res van die dade van Josafat, die eerste en die laaste, kyk, hulle is geskrywe in die boek van Jehu die seun van Hanani, wat in die boek van die konings van Israel opgeneem is.
35
And after this did Jehoshaphat king of Judah join himself with Ahaziah king of Israel, who did very wickedly:
En ná dit het Josafat koning van Juda homself verenig met Agasja koning van Israel, wat baie goddeloos gehandel het:
36
And he joined himself with him to make ships to go to Tarshish: and they made the ships in Eziongeber.
En hy het homself met hom verenig om skepe te maak om na Tarsis te gaan: en hulle het die skepe by Esjon-Geber gemaak.
37
Then Eliezer the son of Dodavah of Mareshah prophesied against Jehoshaphat, saying, Because thou hast joined thyself with Ahaziah, the LORD hath broken thy works. And the ships were broken, that they were not able to go to Tarshish.
Toe het Eliëser die seun van Dodavahu van Maresa teen Josafat geprofeteer, en gesê, Omdat jy jou met Agasja verenig het, het die HERE jou werke stukkend gemaak. En die skepe is gebreek, dat hulle nie na Tarsis kon gaan nie.