1
And the LORD appeared unto him in the plains of Mamre: and he sat in the tent door in the heat of the day;
En die HERE het aan hom verskyn by die eike van Mamre, toe hy by die tentdeur sit in die hitte van die dag.
← Genesis 17
Genesis 18
Genesis 19 →
King James Version
AFR DVK
2
And he lift up his eyes and looked, and, lo, three men stood by him: and when he saw [them], he ran to meet them from the tent door, and bowed himself toward the ground,
En hy het sy oë opgeslaan en gekyk, en kyk, drie manne het daar by hom gestaan: en toe hy hulle sien, het hy gehardloop om hulle tegemoet te gaan van die tentdeur af, en hy het homself na die aarde gebuig,
3
And said, My Lord, if now I have found favour in thy sight, pass not away, I pray thee, from thy servant:
En gesê, My Here, as ek nou genade in u oë gevind het, gaan tog nie by u dienaar verby nie:
4
Let a little water, I pray you, be fetched, and wash your feet, and rest yourselves under the tree:
Laat daar tog ‚'n bietjie water gebring word, en was julle voete, en rus julle onder die boom:
5
And I will fetch a morsel of bread, and comfort ye your hearts; after that ye shall pass on: for therefore are ye come to your servant. And they said, So do, as thou hast said.
En ek sal ’n stuk brood bring, en versterk julle harte; daarna mag julle voortgaan: want daarom het julle by julle dienaar gekom. En hulle het gesê, Doen soos jy gesê het.
6
And Abraham hastened into the tent unto Sarah, and said, Make ready quickly three measures of fine meal, knead [it], and make cakes upon the hearth.
En Abraham het haastig in die tent na Sara gegaan, en gesê, Maak gou drie mate fyn meel klaar, knie dit, en bak koeke.
7
And Abraham ran unto the herd, and fetcht a calf tender and good, and gave [it] unto a young man; and he hasted to dress it.
En Abraham het na die kudde gehardloop, en ‚'n jong, teer en goeie kalf geneem, en dit aan die dienskneg gegee; en hy het haastig dit berei.
8
And he took butter, and milk, and the calf which he had dressed, and set [it] before them; and he stood by them under the tree, and they did eat.
En hy het botter en melk geneem, en die kalf wat hy berei het, en dit voor hulle gesit; en hy het by hulle gestaan onder die boom, en hulle het geëet.
9
And they said unto him, Where [is] Sarah thy wife? And he said, Behold, in the tent.
En hulle het tot hom gesê, Waar is Sara jou vrou? En hy het gesê, Kyk, in die tent.
10
And he said, I will certainly return unto thee according to the time of life; and, lo, Sarah thy wife shall have a son. And Sarah heard [it] in the tent door, which [was] behind him.
En hy het gesê, Ek sal sekerlik weer na jou terugkeer volgens die tyd van die lewe; en kyk, Sara jou vrou sal ’n seun hê. En Sara het geluister by die tentdeur, wat agter hom was.
11
Now Abraham and Sarah [were] old [and] well stricken in age; [and] it ceased to be with Sarah after the manner of women.
Nou was Abraham en Sara oud en ver gevorderd in dae; en dit het Sara opgehou om na die wyse van vroue te wees.
12
Therefore Sarah laughed within herself, saying, After I am waxed old shall I have pleasure, my lord being old also?
Daarom het Sara in haarself gelag, en gesê, Sal ek genot hê nadat ek oud geword het, en my heer is oud?
13
And the LORD said unto Abraham, Wherefore did Sarah laugh, saying, Shall I of a surety bear a child, which am old?
En die HERE het tot Abraham gesê, Waarom het Sara gelag, en gesê, Sal ek waarlik baar, aangesien ek oud is?
14
Is any thing too hard for the LORD? At the time appointed I will return unto thee, according to the time of life, and Sarah shall have a son.
Is daar iets te wonderlik vir die HERE? Op die bepaalde tyd sal Ek na jou terugkeer, volgens die tyd van die lewe, en Sara sal ’n seun hê.
15
Then Sarah denied, saying, I laughed not; for she was afraid. And he said, Nay; but thou didst laugh.
Toe het Sara dit ontken, en gesê, Ek het nie gelag nie; want sy was bevrees. En hy het gesê, Nee; maar jy het gelag.
16
And the men rose up from thence, and looked toward Sodom: and Abraham went with them to bring them on the way.
En die manne het van daar opgestaan, en uitgesien na Sodom toe: en Abraham het saam met hulle gegaan om hulle weg te bring.
17
And the LORD said, Shall I hide from Abraham that thing which I do;
En die HERE het gesê, Sal Ek vir Abraham verberg wat Ek doen;
18
Seeing that Abraham shall surely become a great and mighty nation, and all the nations of the earth shall be blessed in him?
Aangesien Abraham sekerlik ’n groot en magtige nasie sal word, en al die nasies van die aarde in hom geseën sal word?
19
For I know him, that he will command his children and his household after him, and they shall keep the way of the LORD, to do justice and judgment; that the LORD may bring upon Abraham that which he hath spoken of him.
Want Ek ken hom, dat hy sy kinders en sy huis ná hom sal beveel, en hulle sal die weg van die HERE bewaar, om geregtigheid en oordeel te doen; dat die HERE oor Abraham mag bring wat Hy aangaande hom gespreek het.
20
And the LORD said, Because the cry of Sodom and Gomorrah is great, and because their sin is very grievous;
En die HERE het gesê, Omdat die geroep van Sodom en Gomorra groot is, en omdat hulle sonde baie swaar is;
21
I will go down now, and see whether they have done altogether according to the cry of it, which is come unto me; and if not, I will know.
Sal Ek nou afgaan, en sien of hulle geheel en al gedoen het volgens die geroep daarvan, wat tot My gekom het; en as nie, sal Ek dit weet.
22
And the men turned their faces from thence, and went toward Sodom: but Abraham stood yet before the LORD.
En die manne het van daar afgedraai, en na Sodom gegaan: maar Abraham het nog gestaan voor die HERE.
23
And Abraham drew near, and said, Wilt thou also destroy the righteous with the wicked?
En Abraham het nader gekom, en gesê, Sal U ook die regverdige saam met die goddelose wegneem?
24
Peradventure there be fifty righteous within the city: wilt thou also destroy and not spare the place for the fifty righteous that [are] therein?
Miskien is daar vyftig regverdiges binne-in die stad: sal U ook hulle wegneem en nie die plek spaar om die vyftig regverdiges wat daarin is, nie?
25
That be far from thee to do after this manner, to slay the righteous with the wicked: and that the righteous should be as the wicked, that be far from thee: Shall not the Judge of all the earth do right?
Dit is verre van U om so iets te doen, om die regverdige saam met die goddelose dood te maak: en dat die regverdige soos die goddelose sou wees, dit is verre van U: sal die Regter van die hele aarde nie reg doen nie?
26
And the LORD said, If I find in Sodom fifty righteous within the city, then I will spare all the place for their sakes.
En die HERE het gesê, As Ek in Sodom vyftig regverdiges binne-in die stad vind, dan sal Ek die hele plek spaar om hulle ontwil.
27
And Abraham answered and said, Behold now, I have taken upon me to speak unto the Lord, which [am but] dust and ashes:
En Abraham het geantwoord en gesê, Kyk nou, ek het dit op my geneem om tot die Here te spreek, ek wat stof en as is:
28
Peradventure there shall lack five of the fifty righteous: wilt thou destroy all the city for [lack of] five? And he said, If I find there forty and five, I will not destroy [it].
Miskien sal daar vyf ontbreek aan die vyftig regverdiges: sal U om vyf die hele stad vernietig? En Hy het gesê, As Ek daar vyf en veertig vind, sal Ek dit nie vernietig nie.
29
And he spake unto him yet again, and said, Peradventure there shall be forty found there. And he said, I will not do [it] for forty’s sake.
En hy het nog verder tot Hom gespreek, en gesê, Miskien sal daar veertig gevind word. En Hy het gesê, Ek sal dit nie doen om die veertig ontwil nie.
30
And he said [unto him], Oh let not the Lord be angry, and I will speak: Peradventure there shall thirty be found there. And he said, I will not do [it], if I find thirty there.
En hy het gesê, Ag, laat die Here nie toornig wees nie, en ek sal spreek: Miskien sal daar dertig gevind word. En Hy het gesê, Ek sal dit nie doen as Ek daar dertig vind nie.
31
And he said, Behold now, I have taken upon me to speak unto the Lord: Peradventure there shall be twenty found there. And he said, I will not destroy [it] for twenty’s sake.
En hy het gesê, Kyk nou, ek het dit op my geneem om tot die Here te spreek: Miskien sal daar twintig gevind word. En Hy het gesê, Ek sal dit nie vernietig om die twintig ontwil nie.
32
And he said, Oh let not the Lord be angry, and I will speak yet but this once: Peradventure ten shall be found there. And he said, I will not destroy [it] for ten’s sake.
En hy het gesê, Ag, laat die Here nie toornig wees nie, en ek sal net hierdie keer spreek: Miskien sal daar tien gevind word. En Hy het gesê, Ek sal dit nie vernietig om die tien ontwil nie.
33
And the LORD went his way, as soon as he had left communing with Abraham: and Abraham returned unto his place.
En die HERE het weggegaan toe Hy klaar was om met Abraham te spreek: en Abraham het na sy plek teruggekeer.