King James Version
AFR DVK
1
Hear ye this, O house of Jacob, which are called by the name of Israel, and are come forth out of the waters of Judah, which swear by the name of the LORD, and make mention of the God of Israel, [but] not in truth, nor in righteousness.
Hoor dit, o huis van Jakob, wat by die naam van Israel genoem word, en uit die waters van Juda uitgekom het, wat by die Naam van die HERE sweer, en die God van Israel noem; maar nie in waarheid, en nie in geregtigheid nie.
2
For they call themselves of the holy city, and stay themselves upon the God of Israel; The LORD of hosts [is] his name.
Want hulle noem hulleself van die heilige stad, en steun op die God van Israel; die HERE van leërskare is sy Naam.
3
I have declared the former things from the beginning; and they went forth out of my mouth, and I shewed them; I did [them] suddenly, and they came to pass.
Ek het die vorige dinge van die begin af verklaar; en hulle het uit my mond uitgegaan, en ek het hulle gewys; ek het dit skielik gedoen, en hulle het gekom.
4
Because I knew that thou [art] obstinate, and thy neck [is] an iron sinew, and thy brow brass;
Omdat ek geweet het dat jy hardnekkig is, en jou nek is ‚'n yster sinew, en jou voorhoof koper;
5
I have even from the beginning declared [it] to thee; before it came to pass I shewed [it] thee: lest thou shouldest say, Mine idol hath done them, and my graven image, and my molten image, hath commanded them.
Ek het dit van die begin af aan jou verklaar; voordat dit gekom het, het ek dit jou gewys: dat jy nie sou sê, My afgod het dit gedoen nie, en my gesnede beeld, en my gesmelte beeld, het hulle beveel nie.
6
Thou hast heard, see all this; and will not ye declare [it]? I have shewed thee new things from this time, even hidden things, and thou didst not know them.
Jy het dit gehoor, sien al hierdie; en wil julle dit nie verklaar nie? Ek het jou nuwe dinge van hierdie tyd af gewys, selfs verborge dinge, en jy het hulle nie geken nie.
7
They are created now, and not from the beginning; even before the day when thou heardest them not; lest thou shouldest say, Behold, I knew them.
Hulle is nou geskep, en nie van die begin af nie; selfs voor die dag toe jy hulle nie gehoor het nie; dat jy nie sou sê, Kyk, ek het hulle geken nie.
8
Yea, thou heardest not; yea, thou knewest not; yea, from that time [that] thine ear was not opened: for I knew that thou wouldest deal very treacherously, and wast called a transgressor from the womb.
Ja, jy het nie gehoor nie; ja, jy het nie geken nie; ja, van daardie tyd af is jou oor nie oopgemaak nie: want ek het geweet dat jy heeltemal sou handel bedrieglik, en was ‚'n oortreder van die baarmoeder af genoem.
9
For my name’s sake will I defer mine anger, and for my praise will I refrain for thee, that I cut thee not off.
Om my Naam se ontwil sal ek my toorn uitstel, en om my lof sal ek My van jou weerhou, dat ek jou nie afsny nie.
10
Behold, I have refined thee, but not with silver; I have chosen thee in the furnace of affliction.
Kyk, ek het jou gesuiwer, maar nie met silwer nie; ek het jou in die oond van benoudheid gekies.
11
For mine own sake, [even] for mine own sake, will I do [it]: for how should [my name] be polluted? and I will not give my glory unto another.
Om my eie ontwil, selfs om my eie ontwil, sal ek dit doen: want hoe sou my Naam verontreinig word? en ek sal my heerlikheid nie aan ‚'n ander gee nie.
12
Hearken unto me, O Jacob and Israel, my called; I [am] he; I [am] the first, I also [am] the last.
Luister na My, o Jakob en Israel, my geroepene; Ek is Hy; ek is die eerste, ek is ook die laaste.
13
Mine hand also hath laid the foundation of the earth, and my right hand hath spanned the heavens: [when] I call unto them, they stand up together.
My hand het ook die fondament van die aarde gelê, en my regterhand het die hemele uitgespan: wanneer ek hulle roep, staan hulle saam op.
14
All ye, assemble yourselves, and hear; which among them hath declared these [things]? The LORD hath loved him: he will do his pleasure on Babylon, and his arm [shall be on] the Chaldeans.
Al julle, kom bymekaar, en hoor; wie onder hulle het hierdie dinge verklaar? Die HERE het hom liefgehad: hy sal sy behae op Babel uitvoer, en sy arm sal op die Chaldeërs wees.
15
I, [even] I, have spoken; yea, I have called him: I have brought him, and he shall make his way prosperous.
Ek, selfs ek, het gespreek; ja, ek het hom geroep: ek het hom gebring, en hy sal voorspoedig wees in sy weg.
16
Come ye near unto me, hear ye this; I have not spoken in secret from the beginning; from the time that it was, there [am] I: and now the Lord GOD, and his Spirit, hath sent me.
Kom julle naby tot My, hoor dit; ek het nie van die begin af in die geheim gespreek nie; van die tyd af dat dit was, is ek daar: en nou het die Here GOD, en sy Gees, My gestuur.
17
Thus saith the LORD, thy Redeemer, the Holy One of Israel; I [am] the LORD thy God which teacheth thee to profit, which leadeth thee by the way [that] thou shouldest go.
So sê die HERE, jou Verlosser, die Heilige van Israel; Ek is die HERE jou God wat jou leer om wins te maak, wat jou lei by die weg wat jy moet gaan.
18
O that thou hadst hearkened to my commandments! then had thy peace been as a river, and thy righteousness as the waves of the sea:
Ag, dat jy na my gebooie geluister het! dan sou jou vrede gewees het soos ‚'n rivier, en jou geregtigheid soos die golwe van die see:
19
Thy seed also had been as the sand, and the offspring of thy bowels like the gravel thereof; his name should not have been cut off nor destroyed from before me.
Jou saad sou ook gewees het soos die sand, en die nageslag van jou liggaam soos die gruis daarvan; sy naam sou nie afgesny of vernietig word van voor My nie.
20
Go ye forth of Babylon, flee ye from the Chaldeans, with a voice of singing declare ye, tell this, utter it [even] to the end of the earth; say ye, The LORD hath redeemed his servant Jacob.
Gaan uit van Babel, vlug van die Chaldeërs, met ’n stem van sing verklaar julle, vertel dit, laat dit tot die eindes van die aarde uitgaan; sê julle, Die HERE het sy dienaar Jakob verlos.
21
And they thirsted not [when] he led them through the deserts: he caused the waters to flow out of the rock for them: he clave the rock also, and the waters gushed out.
En hulle het nie dors gely toe Hy hulle deur die woestyne gelei het nie: Hy het waters uit die rots vir hulle laat vloei: Hy het die rots ook gekloof, en die waters het uitgestroom.
22
[There is] no peace, saith the LORD, unto the wicked.
Daar is geen vrede, sê die HERE, vir die goddelose nie.