King James Version
AFR DVK
1
And he went out from thence, and came into his own country; and his disciples follow him.
En Hy het daarvandaan uitgegaan, en in sy eie land gekom; en sy dissipels het Hom gevolg.
2
And when the sabbath day was come, he began to teach in the synagogue: and many hearing [him] were astonished, saying, From whence hath this [man] these things? and what wisdom [is] this which is given unto him, that even such mighty works are wrought by his hands?
En toe die sabbat gekom het, het Hy begin om in die sinagoge te leer: en baie wat gehoor het, was verbaas, sê, Van waar het hierdie man hierdie dinge? en watter wysheid is dit wat aan Hom gegee is, dat selfs sulke kragtige dade deur sy hande gedoen word?
3
Is not this the carpenter, the son of Mary, the brother of James, and Joses, and of Juda, and Simon? and are not his sisters here with us? And they were offended at him.
Is hierdie nie die skrynwerker, die seun van Maria, die broer van Jakobus, en Joses, en van Juda, en Simon nie? en is sy susters nie hier by ons nie? En hulle is aan Hom gestuit.
4
But Jesus said unto them, A prophet is not without honour, but in his own country, and among his own kin, and in his own house.
Maar Jesus het tot hulle gesê, ’n Profeet is nie sonder eer nie, behalwe in sy eie land, en onder sy eie verwante, en in sy eie huis.
5
And he could there do no mighty work, save that he laid his hands upon a few sick folk, and healed [them].
En Hy kon daar geen kragtige daad doen nie, behalwe dat Hy ’n paar siekes genees het, deur sy hande op hulle te lê.
6
And he marvelled because of their unbelief. And he went round about the villages, teaching.
En Hy het Hom verwonder oor hulle ongeloof. En Hy het deur die dorpe rondgegaan, en geleer.
7
And he called [unto him] the twelve, and began to send them forth by two and two; and gave them power over unclean spirits;
En Hy het die twaalf by Hom geroep, en begin om hulle twee-twee uit te stuur; en het hulle mag gegee oor onreine geeste;
8
And commanded them that they should take nothing for [their] journey, save a staff only; no scrip, no bread, no money in [their] purse:
En hulle beveel dat hulle niks vir die reis moes neem nie, behalwe net ‚'n stok; geen sak, geen brood, geen geld in hulle gordel:
9
But [be] shod with sandals; and not put on two coats.
Maar met sandale geskoei; en nie twee onderkledingstukke aantrek nie.
10
And he said unto them, In what place soever ye enter into an house, there abide till ye depart from that place.
En Hy het tot hulle gesê, In watter huis julle ook al ingaan, bly daar totdat julle daarvandaan vertrek.
11
And whosoever shall not receive you, nor hear you, when ye depart thence, shake off the dust under your feet for a testimony against them. Verily I say unto you, It shall be more tolerable for Sodom and Gomorrha in the day of judgment, than for that city.
En elkeen wat julle nie sal ontvang, of julle nie sal hoor nie, wanneer julle daarvandaan vertrek, skud die stof onder julle voete af tot ’n getuienis teen hulle. Voorwaar sê ek vir julle, Dit sal vir Sodom en Gomorra verdraagliker wees in die dag van oordeel, as vir daardie stad.
12
And they went out, and preached that men should repent.
En hulle het uitgegaan, en gepreek dat die mense hulle moet bekeer.
13
And they cast out many devils, and anointed with oil many that were sick, and healed [them].
En hulle het baie duiwels uitgedryf, en baie siekes met olie gesalf, en hulle genees.
14
And king Herod heard [of him]; (for his name was spread abroad:) and he said, That John the Baptist was risen from the dead, and therefore mighty works do shew forth themselves in him.
En koning Herodes het daarvan gehoor; (want sy naam was bekend:) en hy het gesê, Dat Johannes die Doper van die dooies opgewek is, en daarom werk die kragtige dade in hom.
15
Others said, That it is Elias. And others said, That it is a prophet, or as one of the prophets.
Andere het gesê, Dat dit Elia is. En andere het gesê, Dat dit ’n profeet is, of soos een van die profete.
16
But when Herod heard [thereof], he said, It is John, whom I beheaded: he is risen from the dead.
Maar toe Herodes dit hoor, het hy gesê, Dit is Johannes, wat ek onthoof het: hy is van die dooies opgewek.
17
For Herod himself had sent forth and laid hold upon John, and bound him in prison for Herodias’ sake, his brother Philip’s wife: for he had married her.
Want Herodes self het gestuur en Johannes gegryp, en hom in die gevangenis gebind vanweë Herodias, sy broer Filippus se vrou: want hy het haar getrou.
18
For John had said unto Herod, It is not lawful for thee to have thy brother’s wife.
Want Johannes het tot Herodes gesê, Dit is nie geoorloof vir jou om jou broer se vrou te hê nie.
19
Therefore Herodias had a quarrel against him, and would have killed him; but she could not:
Daarom het Herodias ‚'n wrok teen hom gehad, en wou hom doodmaak; maar sy kon nie:
20
For Herod feared John, knowing that he was a just man and an holy, and observed him; and when he heard him, he did many things, and heard him gladly.
Want Herodes het Johannes gevrees, wetende dat hy ‚'n regverdige en heilige man was, en het hom bewaar; en toe hy hom gehoor het, het hy baie dinge gedoen, en het hom graag gehoor.
21
And when a convenient day was come, that Herod on his birthday made a supper to his lords, high captains, and chief [estates] of Galilee;
En toe ‚'n geskikte dag gekom het, toe Herodes op sy verjaarsdag ‚'n fees gehou het vir sy groot manne, en hoofmanne, en die voornaamste manne van Galilea;
22
And when the daughter of the said Herodias came in, and danced, and pleased Herod and them that sat with him, the king said unto the damsel, Ask of me whatsoever thou wilt, and I will give [it] thee.
En toe die dogter van die genoemde Herodias ingekom en gedans het, en Herodes en dié wat saam met hom aan tafel was, behaag het, het die koning tot die dogter gesê, Vra van my wat jy wil, en ek sal dit jou gee.
23
And he sware unto her, Whatsoever thou shalt ask of me, I will give [it] thee, unto the half of my kingdom.
En hy het tot haar gesweer, Wat jy ook al van my sal vra, ek sal jou gee, tot die helfte van my koninkryk.
24
And she went forth, and said unto her mother, What shall I ask? And she said, The head of John the Baptist.
En sy het uitgegaan, en tot haar moeder gesê, Wat sal ek vra? En sy het gesê, Die hoof van Johannes die Doper.
25
And she came in straightway with haste unto the king, and asked, saying, I will that thou give me by and by in a charger the head of John the Baptist.
En sy het dadelik met haas by die koning ingekom, en gevra, sê, Ek wil hê dat jy my dadelik die hoof van Johannes die Doper op ’n skottel gee.
26
And the king was exceeding sorry; [yet] for his oath’s sake, and for their sakes which sat with him, he would not reject her.
En die koning was uitermate bedroef; tog vanweë sy eed, en vir dié se ontwil wat by hom aan tafel was, wou hy haar nie afwys nie.
27
And immediately the king sent an executioner, and commanded his head to be brought: and he went and beheaded him in the prison,
En dadelik het die koning ‚'n beul gestuur, en beveel dat sy hoof gebring moet word: en hy het gegaan en hom in die gevangenis onthoof,
28
And brought his head in a charger, and gave it to the damsel: and the damsel gave it to her mother.
En sy hoof op ‚'n skottel gebring, en dit aan die dogter gegee: en die dogter het dit aan haar moeder gegee.
29
And when his disciples heard [of it], they came and took up his corpse, and laid it in a tomb.
En toe sy dissipels dit hoor, het hulle gekom en sy lyk weggeneem, en dit in ’n graf gelê.
30
And the apostles gathered themselves together unto Jesus, and told him all things, both what they had done, and what they had taught.
En die apostels het bymekaargekom by Jesus, en Hom alles vertel, beide wat hulle gedoen het, en wat hulle geleer het.
31
And he said unto them, Come ye yourselves apart into a desert place, and rest a while: for there were many coming and going, and they had no leisure so much as to eat.
En Hy het tot hulle gesê, Kom julle selfs apart in ’n verlate plek, en rus ’n bietjie: want daar was baie wat kom en gaan, en hulle het nie eens tyd gehad om te eet nie.
32
And they departed into a desert place by ship privately.
En hulle het per skip in ‚'n verlate plek vertrek.
33
And the people saw them departing, and many knew him, and ran afoot thither out of all cities, and outwent them, and came together unto him.
En die mense het hulle sien weggaan, en baie het Hom herken, en te voet uit al die stede daarheen gehardloop, en hulle vooruitgegaan, en by Hom bymekaargekom.
34
And Jesus, when he came out, saw much people, and was moved with compassion toward them, because they were as sheep not having a shepherd: and he began to teach them many things.
En Jesus, toe Hy uitgaan, het ’n groot skare gesien, en is met ontferming oor hulle bewoë, omdat hulle soos skape was wat geen herder het nie: en Hy het begin om hulle baie dinge te leer.
35
And when the day was now far spent, his disciples came unto him, and said, This is a desert place, and now the time [is] far passed:
En toe die dag nou ver verby was, het sy dissipels by Hom gekom, en gesê, Dit is ’n verlate plek, en nou is die tyd verby:
36
Send them away, that they may go into the country round about, and into the villages, and buy themselves bread: for they have nothing to eat.
Stuur hulle weg, dat hulle in die omliggende land en dorpe mag gaan, en vir hulleself brood koop: want hulle het niks om te eet nie.
37
He answered and said unto them, Give ye them to eat. And they say unto him, Shall we go and buy two hundred pennyworth of bread, and give them to eat?
Hy het geantwoord en tot hulle gesê, Gee julle hulle om te eet. En hulle het tot Hom gesê, Sal ons gaan en vir twee honderd pennies brood koop, en hulle gee om te eet?
38
He saith unto them, How many loaves have ye? go and see. And when they knew, they say, Five, and two fishes.
Hy het tot hulle gesê, Hoeveel brode het julle? gaan en kyk. En toe hulle dit weet, het hulle gesê, Vyf, en twee visse.
39
And he commanded them to make all sit down by companies upon the green grass.
En Hy het hulle beveel om almal in groepe op die groen gras te sit.
40
And they sat down in ranks, by hundreds, and by fifties.
En hulle het in rye gaan sit, by honderde, en by vyftigs.
41
And when he had taken the five loaves and the two fishes, he looked up to heaven, and blessed, and brake the loaves, and gave [them] to his disciples to set before them; and the two fishes divided he among them all.
En toe Hy die vyf brode en die twee visse geneem het, het Hy opgekyk na die hemel, en geseën, en die brode gebreek, en aan sy dissipels gegee om voor hulle te sit; en die twee visse het Hy onder hulle almal verdeel.
42
And they did all eat, and were filled.
En hulle het almal geëet, en versadig geword.
43
And they took up twelve baskets full of the fragments, and of the fishes.
En hulle het twaalf mandjies vol stukkies opgetel, en van die visse.
44
And they that did eat of the loaves were about five thousand men.
En dié wat van die brode geëet het, was omtrent vyf duisend man.
45
And straightway he constrained his disciples to get into the ship, and to go to the other side before unto Bethsaida, while he sent away the people.
En dadelik het Hy sy dissipels genoodsaak om in die skip te gaan, en vooruit te gaan na die oorkant na Betsáida, terwyl Hy die skare wegstuur.
46
And when he had sent them away, he departed into a mountain to pray.
En toe Hy hulle weggestuur het, het Hy weggegaan na ‚'n berg om te bid.
47
And when even was come, the ship was in the midst of the sea, and he alone on the land.
En toe die aand gekom het, was die skip midde in die see, en Hy alleen op die land.
48
And he saw them toiling in rowing; for the wind was contrary unto them: and about the fourth watch of the night he cometh unto them, walking upon the sea, and would have passed by them.
En Hy het hulle sien arbei in die roei; want die wind was teen hulle: en omtrent die vierde nagwaak van die nag kom Hy na hulle, wandelende op die see, en sou by hulle verbygegaan het.
49
But when they saw him walking upon the sea, they supposed it had been a spirit, and cried out:
Maar toe hulle Hom op die see sien wandel, het hulle gemeen dit was ‚'n gees, en het uitgeroep:
50
For they all saw him, and were troubled. And immediately he talked with them, and saith unto them, Be of good cheer: it is I; be not afraid.
Want hulle het Hom almal gesien, en was ontsteld. En dadelik het Hy met hulle gespreek, en tot hulle gesê, Wees goedsmoeds: dit is Ek; wees nie bevrees nie.
51
And he went up unto them into the ship; and the wind ceased: and they were sore amazed in themselves beyond measure, and wondered.
En Hy het na hulle in die skip geklim; en die wind het gaan lê: en hulle was uitermate verbaas in hulleself, en verwonderd.
52
For they considered not [the miracle] of the loaves: for their heart was hardened.
Want hulle het nie gelet op die wonder van die brode nie: want hulle hart was verhard.
53
And when they had passed over, they came into the land of Gennesaret, and drew to the shore.
En toe hulle oorgevaar het, het hulle in die land van Gennesaret gekom, en naby die land gekom.
54
And when they were come out of the ship, straightway they knew him,
En toe hulle uit die skip uitgegaan het, het hulle Hom dadelik herken,
55
And ran through that whole region round about, and began to carry about in beds those that were sick, where they heard he was.
En deur daardie hele omliggende streek gehardloop, en begin om dié wat siek was, op beddens rond te dra waar hulle gehoor het dat Hy was.
56
And whithersoever he entered, into villages, or cities, or country, they laid the sick in the streets, and besought him that they might touch if it were but the border of his garment: and as many as touched him were made whole.
En waar Hy ook al ingegaan het, in dorpe, of stede, of in die land, het hulle die siekes in die markte neergelê, en Hom gesmeek dat hulle maar net die soom van sy kleed mag aanraak: en soveel as Hom aangeraak het, is genees.